ตอนที่ 37 พร้อมหน้า

ทั้งหวังให้เขาเชื่อนาง ทั้งกลัวว่าเขาจะวางใจมากเกินไป……

ฟู่เวิ่นโจวสัมผัสได้ถึงหัวใจที่ร้อนรนทรมานของเวินสือหนิง เขาจึงยิ่งเจ็บใจกว่าเดิม มิได้ชักมือออก แต่ใช้มืออีกข้างโอบนางเข้ามาในอ้อมกอดอย่างเบามือ พลางตบหลังปลอบประโลมราวกับปลอบเด็กน้อย

“สือหนิงอย่ากลัวเลย ต่อไปจะยิ่งดีขึ้นเรื่อย ๆ”

ด้วยความสามารถของฉู่เยี่ยน เขาต้องสอบได้แน่นอน

แม่นมและคนอื่น ๆ ก็ใกล้ถึงเมืองหลวงแล้ว

นางจะมีผู้คนรักใคร่เอ็นดูมากขึ้นเรื่อย ๆ จะยิ่งดีขึ้นเรื่อย ๆ

เมื่อทราบว่าหลังผ่านปีใหม่ ฟู่เวิ่นโจวและเวินสือหนิงจะไปพักที่เรือนไร่ระยะหนึ่ง ฮูหยินผู้เฒ่าก็เป็นห่วงไปเสียทุกเรื่อง

ภายหลังหมอเทวดาเลี่ยวเอ่ยเกลี้ยกล่อม นางจึงยอมตกลง