กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เรื่องเหล่านี้ ฟู่เวิ่นโจวรู้ดีในใจ
เมื่อคนจนแต้มหนทาง ก็ย่อมฝากความหวังไว้กับเรื่องเหลือเชื่อต่าง ๆ โดยสัญชาตญาณ ดั่งดอกอายุยืนนี้
หลังจากที่พวกเขาฝากความหวังอันยิ่งใหญ่ไว้กับมัน ก็เกิดความรู้สึกวีรบุรุษราวกับว่าดอกไม้ยังมีชีวิต เขาก็ยังมีชีวิต ดอกไม้ตาย เขาก็ตาย
ยามนี้ฟู่เวิ่นโจวมองดูบุปผาที่แย่งกันเบ่งบานเหล่านั้น ในใจก็ปนเปกันไปสารพัน
เขาคิดว่านี่คือเป้าหมายของเวินสือหนิง
ต้องการบอกเขา ว่าดอกไม้มีชีวิตแล้ว เขาก็จะไม่เป็นไร
ฟู่เวิ่นโจวกำลังจะเอ่ยอะไรบางอย่าง แต่เวินสือหนิงไม่มีท่าทีจะหยุด นางดันรถเข็นพาเขาผ่านลานเรือนไป ตรงสู่สวนดอกไม้ที่อยู่ท้ายสุด