กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เวินสือหนิงเล่าอย่างง่าย ๆ ในคำพูดกลับเต็มไปด้วยความหวัง
นางหลิ่วอารมณ์ซับซ้อน กลัวว่าเวินสือหนิงจะทุ่มเทความรู้สึกมากเกินไป วันหน้าจะถอนตัวไม่ขึ้น อีกทั้งกลัวว่านางมองไม่เห็นความหวังจะหวาดหวั่นไม่สบายใจทุกวัน
คิดไปคิดมา อย่างไรเสียพวกเขาก็มาแล้ว ไม่ว่าผลจะออกมาเช่นไร ก็ไม่ใช่นางผู้เดียวที่ต้องเผชิญ จึงเพียงกำชับไม่กี่คำ
ให้นางดูแลคุณชายรองให้ดี และก็ต้องทะนุถนอมร่างกายของตนเองด้วย
เวินสือหนิงรับปากอย่างว่าง่ายทุกข้อ
ตอนจะกลับ ก็ยังอาลัยอันอันน้อย อุ้มไว้กอดจูบอย่างอาลัยอาวรณ์อยู่นาน
ฉู่อวิ๋นอดถามเบา ๆ ไม่ได้ว่า “เจ้าชอบเด็กเช่นนี้ เคยคิดจะมีลูกกับคุณชายรองหรือไม่”
เวินสือหนิงหน้าเล็กแดงระเรื่อ พยักหน้าอย่างเขินอาย