ตอนที่ 35 ตรวจรับ

“สือหนิง”

ฟู่เวิ่นโจวเรียกนางด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน จากนั้นก็เอ่ยด้วยท่าทีจริงจังเล็กน้อย “ได้ยินว่าเจ้ากินข้าวก็ไม่เอาไหน นอนก็ไม่เป็นเวลา ทั้งวันหนังสือไม่หลุดมือ เป็นเช่นนี้หรือ”

เวินสือหนิงกลั้นน้ำตาไว้อย่างยากเย็น แต่ไม่ปริปาก

ฟู่เวิ่นโจวถอนหายใจเบา ๆ “อยากเร็วกลับไปไม่ถึงฝั่ง การเรียนเป็นกระบวนการที่ต้องค่อยเป็นค่อยไป รีบร้อนไม่ได้”

เขาเพิ่งจะเอ่ยว่า ต่อให้ตนมีเวลาเหลือไม่มากนัก ก่อนที่ตนจะจากไปก็จะหาครูดี ๆ สักคนให้นาง ทันใดนั้นเวินสือหนิงก็เริ่มท่องขึ้นมา

“มนุษย์เมื่อแรกเกิด โดยธรรมชาติเป็นคนดี ธรรมชาติใกล้เคียงกัน แต่นิสัยนั้นต่างกัน หากไม่สั่งสอน ธรรมชาติก็แปรเปลี่ยน...”