กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ห้องโถงกลาง เวินซูเหยียนและเวินจื่อเซี่ยนอยู่กันพร้อมหน้า
ฮูหยินเวินเลือกอยู่นานหลายปี ก็คัดได้เพียงสองคนนี้จากบุตรชายอนุและบุตรีอนุจำนวนมาก
ทั้งสองไม่ทำให้การอบรมสั่งสอนของนางเสียเปล่า มองไปทั้งเมืองหลวงต่างนับว่าทั้งคู่เป็นยอดคนราวหงส์มังกรในหมู่คน
เมื่อถูกนำมาเปรียบเทียบเช่นนี้ ความรังเกียจในดวงตาจึงเข้มข้นจนล้นออกมาบนใบหน้า
เห็นเวินสือหนิงคำนับอยู่แต่ไกล ฮูหยินเวินก็เอ่ยปากทันที “เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้าไม่คู่ควรกับคุณชายรองฟู่”
เวินสือหนิงเม้มริมฝีปาก ราวมีถ้อยคำมากมายซ่อนอยู่ในใจ แต่นางกลับเลือกความเงียบ
เวินซูเหยียนเอ่ยเย้ยหยันอยู่ข้าง ๆ “อย่างไรจึงไม่คู่ควร ข้าว่า หญิงที่ถูกทอดทิ้งคู่กับบุตรที่ไร้ประโยชน์ ก็ถือนับเป็นคู่ที่ฟ้าสร้างมาให้สมกันแล้ว”