กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อเผชิญกับการซักถามของเวินจื่อเซี่ยน น้ำเสียงของเฟิ่งอี๋เหนียงก็ค่อนข้างเข้มงวด
“ปกติข้าสอนเจ้าไว้อย่างไร คนตกต่ำอย่าเหยียบย่ำ คนอยู่สูงอย่ายกหาม สามสิบปีฝั่งตะวันออก สามสิบปีฝั่งตะวันตก เรื่องโลกนี้ยากจะคาดเดา หากไม่ใช่เพราะข้อหาดาวหายนะที่ไม่มีอยู่จริง เจ้าจะมีวันนี้ที่รุ่งเรืองได้อย่างไร เจ้าถามข้าว่าเพราะเหตุใดหรือ ข้าจะเพราะเหตุใดได้ ข้าให้กำเนิดเจ้า ความคิดทุกอย่าง การกระทำทุกอย่าง ล้วนเพื่อเจ้าไม่ใช่หรือ……”
เวินสือหนิงหันไปหาเซียงเฉ่าพลางกล่าว “พวกเรามาอีกทีตอนสายกว่านี้เถิด”
แต่เซียงเฉ่ากลับรู้สึกคับแค้นใจยิ่งกว่านาง ดวงตาถึงกับแดงก่ำ
“คุณหนูอย่าเก็บมาใส่ใจ อย่าได้เสียใจเลยเจ้าค่ะ”