ตอนที่ 7 ภรรยาของข้า

เรือนเล็กด้านข้าง สิ่งของที่ทุบได้ถูกเวินซูเหยียนทุบจนแทบไม่เหลือ

นางชี้ไปที่เวินสือหนิงราวกับเป็นบ้า “ข้าดูแคลนเจ้าน้อยไปเสียแล้ว พูดมา! กลเม็ดยั่วยวนบุรุษของเจ้านั้นใครสอนเจ้า ไม่แปลกเลยที่เจ้าอยู่ในที่เช่นนั้นได้สิบกว่าปี คงต้องขอบคุณพวกบุรุษป่าเถื่อนพวกนั้นกระมัง!”

“แค่ของชั้นต่ำอย่างเจ้า เจ้าก็คู่ควรด้วยหรือ! เจ้าก็คู่ควรด้วยหรือ!”

เวินสือหนิงถูกเซียงเฉ่าคุ้มกันอยู่ในมุมห้องด้วยสีหน้างุนงง

โชคดีที่เวินจื่อเซี่ยนมาถึงทันเวลาและรั้งเวินซูเหยียนที่กำลังคลุ้มคลั่งจนเกือบจะลงมือตบตีไว้ได้

“พี่เวิ่นโจวก็ไม่มีทางเลือก เจ้าอย่าเอะอะโวยวายไปเลย!”

ได้ยินเช่นนั้น เวินซูเหยียนก็ร้องไห้อย่างเศร้าสร้อยขึ้นมาทันที

“ทำไมจะไม่มีทางเลือก?”