เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 3
ปีนี้หลิ่วจินฮ่าวอายุยี่สิบหกปี เขาเป็นเพื่อนคนแรกที่เซี่ยเหยี่ยนรู้จักหลังจากทะลุมิติมา
ตอนนั้นเซี่ยเหยี่ยนกำลังทุ่มเทฝึกฝนทักษะการแสดงอย่างจริงจัง เมื่อมีเวลาว่างก็จะปลอมตัวไปที่บาร์เพื่อเรียนรู้ บางทีอาจเป็นเพราะการสวมหมวกกับหน้ากากอนามัยทำให้เขาดูสะดุดตาเกินไป จึงมักมีคนเข้ามาหาเรื่องอยู่เสมอ
ครั้งหนึ่ง ขณะที่เขาถูกคนเมาขวางทางและยืนกรานจะเลี้ยงเหล้า หลิ่วจินฮ่าวก็ปรากฏตัวขึ้นราวกับตกลงมาจากฟ้า ก่อนเตะคนคนนั้นกระเด็นออกจากบาร์ในครั้งเดียว
เซี่ยเหยี่ยนกล่าวขอบคุณด้วยความซาบซึ้งใจ
หลังจากนั้นทั้งสองก็มักพบกันที่บาร์อยู่บ่อย ๆ พวกเขาดื่มเหล้าด้วยกัน เล่นเกมด้วยกัน และ 'จีบผู้ชาย' ด้วยกัน เมื่อใช้เวลาร่วมกันมากขึ้นเรื่อย ๆ ก็สนิทสนมจนกลายเป็นเพื่อนรักกันในที่สุด
"วันนี้ง่วงมากเลย ฉันกลับบ้านก่อนนะ ที่รัก"
เซี่ยเหยี่ยนอาศัยจังหวะที่ถูซีเผลอ เดินไปข้างรถของหลิ่วจินฮ่าวได้อย่างง่ายดาย เขาใช้เท้าเตะยางรถเบา ๆ
"มัวยืนเหม่ออะไรอยู่? รีบเปิดประตูรถสิ"
"ได้เลย!"