เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1396 โลงหยวนกลับมา
ถวนถวนวิ่งเหยาะ ๆ มาตลอดทาง ไม่นานก็มาถึงหน้าประตูห้องของตั่งเสี่ยวกุ่ย มันยืนร้องพลางใช้กรงเล็บข่วนประตู “โฮ่ง ๆ ๆ! โฮ่ง!”
รีบลุกขึ้นเร็ว พ่อของเธอกลับมาแล้ว!
ตั่งเสี่ยวกุ่ยถูกมันปลุกจนตื่น เธอขยี้ตางัวเงียเดินมาที่ประตู พลางเปิดประตูพลางพูดว่า “ถวนถวน นายร้องอะไรเนี่ย... ทำไมไม่ไปเรียกคนอื่น มาหาฉันทำไม?”
“โฮ่ง! โฮ่ง ๆ ๆ ๆ!” ถวนถวนเห่าใส่เธอสองสามครั้ง ก่อนจะเข้าไปคาบเสื้อผ้าของเธอแล้วลากออกไปด้านนอก
“โอ๊ย นายลากฉันทำไม จะพาฉันไปไหนหรือไง นี่ชุดนอนนะ ใส่ออกไปข้างนอกไม่ได้...” ตั่งเสี่ยวกุ่ยเห็นท่าทางที่มันรีบร้อนอยากลากเธอออกไป ก็ได้สติขึ้นมาในทันที รีบพูดว่า “เอาละ ๆ ฉันรู้แล้ว ขอเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนได้ไหม โอ๊ย... ฉันยังไม่ได้แปรงฟัน ล้างหน้าก็ยังไม่ได้ล้าง...”
“โฮ่ง ๆ ๆ! โฮ่ง!” ถวนถวนไม่สนใจเธอ คาบเสื้อของเธอไว้ไม่ยอมปล่อย
ตั่งเสี่ยวกุ่ยเห็นสภาพมันเช่นนี้ จึงได้แต่พูดว่า “ได้ ๆ ฉันรู้แล้ว ฉันจะเปลี่ยนเสื้อผ้า แค่เปลี่ยนเสื้อผ้าเท่านั้น ได้ไหม เปลี่ยนเสื้อผ้าก็ยังไม่ได้หรือไง ไม่แปรงฟันไม่ล้างหน้าก็ได้... ขอฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน”
ถวนถวนถึงยอมปล่อยเธอ จากนั้นก็นั่งรออยู่หน้าประตู ยังส่งเสียงเร่งเธออีกครั้ง “โฮ่ง~” รีบไปเปลี่ยนสิ!
ตั่งเสี่ยวกุ่ย “รู้แล้ว ๆ~”