เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1395 เงินเก็บของถวนถวน
ตอนเช็ดตัวให้หญิงชรา หลัวเฒ่าก็ไม่ได้คิดอะไรมาก
ในฐานะคนที่มีชีวิตยืนยาวกว่าผู้อื่นเล็กน้อย เขาไม่ได้ถูกผูกมัดด้วยพิธีรีตองอันยุ่งยากเหล่านั้น
เขาเพียงมองตนเองเป็นผู้รักษา และหญิงชราเป็นผู้ป่วย เท่านี้ก็ไม่มีอุปสรรคทางใจมากนัก
หญิงชราอาจเคยชินกับการได้รับการดูแลจากลูกชาย จึงไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรมาก ร่างกายของเธอขยับไม่ได้ ได้แต่ปล่อยให้หลัวเฒ่าใช้ผ้าขนหนูเช็ดตัว
การทำความสะอาดให้ผู้ป่วยที่ขยับตัวไม่ได้ทั้งเหนื่อยทั้งสกปรก
โชคดีที่ร่างกายของหลัวเฒ่าแข็งแรงกำยำ จึงไม่รู้สึกลำบากนักและไม่รังเกียจความสกปรก
หลังเช็ดตัวให้หญิงชราอย่างง่าย ๆ แล้ว เขาก็ปลดผ้าปูที่นอนและผ้าห่มสกปรกออกจากเตียง เปลี่ยนเป็นของสะอาด ก่อนสวมเสื้อผ้าให้เธอ
ขณะนั้นพยาบาลวัยกลางคนที่เดินผ่านเห็นเขาเข้าพอดี จึงหยุดฝีเท้ากะทันหัน หันหลังเดินเข้าห้องผู้ป่วย มายืนข้าง ๆ แล้วพูดกับหลัวเฒ่าว่า
“หลี่เฉิงต๋า ในที่สุดคุณก็มาสักที สัปดาห์นี้คุณหายไปไหนมา พวกเรานึกว่าคุณเกิดเรื่องอะไรเสียแล้ว มาพอดีเลย คราวนี้คุณควรจ่ายค่ารักษาในโรงพยาบาลได้แล้วใช่ไหม พวกเราทวงคุณมากี่ครั้งแล้ว หากยังไม่จ่ายเงิน ก็พาแม่คุณกลับไปเถอะ”