เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1397 ตั่งเสี่ยวกุ่ยจากไป
“อืม ถวนถวน เธอไม่อยากให้ฉันไปหรือ” หลังตั่งเสี่ยวกุ่ยจัดกระเป๋าเดินทางใบหนึ่งเสร็จ ก็เห็นถวนถวนเอียงคอมองเธออยู่ตรงประตู
“โฮ่ง? โฮ่งโฮ่งโฮ่ง?” ถวนถวนเห็นเธอถือกระเป๋าเดินทางอยู่ ก็ร้อนใจจนเดินวนรอบตัวเธอ
“โอ๊ย ถวนถวน เธอดีจริง ๆ เลย~ ต่อไปฉันจะมาหาเธอเล่นนะ ถ้ามีโอกาส หากเธออยากมา ก็มาเล่นกับฉันได้เหมือนกัน” ตั่งเสี่ยวกุ่ยยื่นมือไปลูบหัวมัน
ครั้งนี้ถวนถวนไม่ได้หลบมือเธอ ปล่อยให้เธอวางมือลงบนหัวแล้วลูบอยู่หลายที
ตั่งเสี่ยวกุ่ยลูบหัวมันสองสามครั้งก่อนพูดว่า “เป็นอะไรไป ฉันจะไปแล้วถึงยอมให้ฉันลูบหรือ เมื่อก่อนก็ไม่เคยยอมให้ฉันลูบเลย”
“โฮ่ง...” ถวนถวนส่งเสียงตอบเธอ ก่อนยื่นหัวเข้ามาให้เธออีกครั้ง
ให้เธอลูบสิ ลูบได้เลย! ครั้งนี้ลูบเยอะหน่อยก็ไม่เป็นไร!
ตั่งเสี่ยวกุ่ยยิ้มพลางย่อตัวลง กอดหัวมันแล้วลูบซ้ายลูบขวา “ก็ได้ ๆ ฉันจะลูบให้มากหน่อย ต่อไปคงได้ลูบยากแล้ว”
สุนัขมังกรยมโลกที่อยู่ข้าง ๆ ยื่นหัวเข้ามา หูทั้งสองตั้งชัน มองพวกเธออย่างสงสัย