กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 351
อันหนานไห่นวดขมับเบาๆ เขาไม่ได้ขาดแคลนเงินทอง และไม่ได้เป็นคนเห็นแก่ลาภยศขนาดนั้น “อย่าล้อเล่นเลย พี่กำลังกลุ้มใจอยู่จริงๆ ช่วยคิดหน่อยสิ”
อันอี้ฉิงแบมือออก ตระกูลอันไม่มีเงินมากขนาดนั้นจริงๆ
“พี่ลองฟังคำนี้ไว้นะคะ ทำให้เต็มที่ก็พอ ตระกูลอวี๋เขามองที่ตัวพี่ต่างหาก เรื่องเงินจะมากจะน้อยไม่ใช่เรื่องสำคัญหรอกค่ะ”
อันหนานไห่กรอกตาใส่ “เหอะๆ ที่ไหนกันล่ะที่มองที่พี่? ที่แท้ก็มองที่เธอนั่นแหละ!”
เขานึกถึงสิ่งที่เจอมาตลอดหลายวันนี้ แล้วอดไม่ได้ที่จะพึมพำ “พี่ว่าเธอต่างหากที่เป็นขวัญใจตัวจริงของคนตระกูลอวี๋ คุณปู่อวี๋เรียกเธอว่าเสี่ยวอันคำสองคำ ปฏิบัติกับเธอดีกว่าหลานสาวแท้ๆ เสียอีก”