เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 352
พออันเสวียหมินเดินจากไป พ่อลูกตระกูลเย่ก็เดินเข้ามา โดยต่างคนต่างถือถุงมาด้วยคนละใบ
เย่หยวนไป๋ตะโกนเรียกมาแต่ไกล “พี่สาว ผมเอาขนมอร่อยๆ มาฝากพี่ด้วยนะ ผมต่อคิวรอนานมากเลยล่ะ”
ในถุงใบใหญ่ที่ดูหนักอึ้งมีทั้งขนมจีน ขนมเค้กและขนมปังแบบตะวันตกครบทุกอย่าง
ในถุงของเย่จงหย่งเต็มไปด้วยกล่องอาหาร “เสี่ยวอู่ ในหน่วยทหารมีกับข้าวบางอย่างที่ทำอร่อยมาก พ่อเลยเอามาให้ลูกลองชิมดู”
อาหารบางอย่างต้องปรุงในหม้อใบใหญ่ถึงจะอร่อย ที่บ้านไม่มีทางทำรสชาตินี้ออกมาได้แน่นอน
อันอี้ฉิงหยิบลูกชิ้นกากถั่วขึ้นมาชิมคำหนึ่ง กรอบนอกนุ่มในแถมยังมีความหอมละมุนของกากถั่ว “ขอบคุณค่ะพ่อ ขอบคุณนะเสี่ยวไป๋”
เย่หยวนไป๋อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองหน้าท้องของเธอที่ยังคงแบนราบอยู่ ดูไม่ออกเลยว่ามีเด็กอยู่ข้างใน
“พี่สาว เมื่อไหร่ท้องถึงจะใหญ่ขึ้นเหรอครับ?”