เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 350
หลี่เชียนจินฟื้นขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือในโรงพยาบาลสีขาวสะอาดตา เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ทุกอย่างก่อนหมดสติ เธอก็รีบพลิกตัวลุกขึ้นทันทีแล้วกรีดร้องเสียงดัง “ฆ่าคนแล้ว! รีบแจ้งตำรวจเร็วเข้า จับตัวอันอี้ฉิงไปเดี๋ยวนี้!”
เธอกำลังตื่นตระหนกอย่างหนัก ใบหน้าเล็กๆ ซีดเผือด
แม่ของหลี่เชียนจินรีบโผเข้ากอดเธอไว้แน่นพร้อมกับปลอบโยนไม่หยุด แต่หลี่เชียนจินยังคงกรีดร้องอย่างคุมสติไม่อยู่ หมอวิ่งเข้ามาดูอาการ เธอยังคว้าแขนเสื้อหมอไว้แน่นแล้วสั่งให้เขาไปแจ้งตำรวจโดยเร็วที่สุด
“เพียะ” ฝ่ามือหนึ่งฟาดลงไป ในที่สุดทุกอย่างก็เงียบสงบลง
“คุณปู่...” หลี่เชียนจินมองดูชายชราที่ผมขาวโพลนด้วยความตกตะลึง น้ำตาคลอเบ้า “หนูเห็นจริงๆ นะคะ อันอี้ฉิงสวมชุดเปื้อนเลือดเดินปะปนอยู่ข้างนอก แถมยังนั่งจิบน้ำชาตอนเช้าอยู่ที่ร้านน้ำชาแถวโรงพยาบาลเซนต์แมรี่ด้วย!”
ยิ่งพูดยิ่งตื่นเต้น เธอทำอะไรผิดไปงั้นหรือ?