บทที่ 258

บทที่ 258

เต้าหู้มรกต ซี่โครงหมูผัดเปรี้ยวหวาน เนื้อวัวผัดพริกเสฉวน ไก่ผัดเม็ดมะม่วงหิมพานต์ มีเพียงสี่เมนู แต่กลับครบเครื่องทั้งสี กลิ่น และรสชาติ

คาร์ลดื่มซุปพระกระโดดกำแพงจนหมดเกลี้ยงโดยยังไม่เต็มอิ่ม เขาเหล่มองข้าวกล่องของตัวเองสลับกับคนหนุ่มสาวสองคนที่กำลังทานกันอย่างเอร็ดอร่อยอยู่ตรงหน้า ตัดสินใจกัดฟันสู้ ไม่สนอะไรแล้ว

เขาไม่ถามแล้วว่าวัตถุดิบคืออะไร กินก่อนค่อยว่ากัน

เดิมทีเขาแค่ตั้งใจจะลองชิมคำเดียว แต่พอเข้าปากคำหนึ่งก็มีคำที่สองตามมา เป็นจังหวะที่หยุดไม่อยู่จริงๆ

จนกระทั่งทานเสร็จ เขาก็นั่งมองจานเปล่าๆ ด้วยความงุนงง ไม่อยากจะเชื่อเลย

เขาเป็นคนทานหมดคนเดียวเลยหรือนี่?

เขาลูบท้องที่อัดแน่นไปด้วยอาหาร ความคิดเดียวที่ผุดขึ้นมาคือ อาหารจีนพวกนี้มันมีพิษชัดๆ!

คาร์ลรู้สึกเกรงใจที่จะกินฟรี จึงลองคิดดู “อัน หากเธอมีอะไรที่ไม่เข้าใจก็ถามฉันได้เต็มที่เลยนะ”