กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 149
ใบหน้าของเฉิงหย่งจางมืดดำลง ทว่าหลี่หย่งหลานกลับหลุดขำ “พรูด”
นี่เป็นครั้งแรกที่เฉิงหย่งจางมองเด็กสาวคนนี้อย่างพินิจพิเคราะห์จริงๆ เธออายุยังไม่มากและยังไม่บรรลุนิติภาวะด้วยซ้ำ แต่ดูเหมือนว่าวุฒิภาวะจะสูงส่งกว่าคนรุ่นเดียวกันมาก
“คุณอายังไม่รู้เลยนะว่าเธอสนใจครอบครัวของเรามากขนาดนี้”
ถ้อยคำที่แฝงความหมายลึกซึ้งนี้ทำให้อดคิดตามไม่ได้ อันอี้ฉิงยกยิ้มมุมปาก เผยรอยยิ้มหวานหยด “เป็นเรื่องธรรมดาค่ะ ของตอบแทนน้ำใจไงคะ คุณเองก็ดูสนใจครอบครัวพวกเรามากไม่ใช่เหรอคะ?”
“เธอ...” เฉิงหย่งจางเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอพูดอะไรออกมากันแน่?
อันอี้ฉิงยิ้มราวกับนางฟ้า รอยยิ้มที่ใสซื่อน่ารักดูเปี่ยมล้นออกมา
ทว่าสิ่งที่พูดกลับทำให้คนฟังรู้สึกหนาวสะท้าน “ฉันไม่ถือสาหรอกค่ะที่ใครจะมาคอยสอดแนมชีวิตส่วนตัวของฉันตลอดปี แต่ลูกๆ ของคุณจะไม่ถือสาเหรอคะ? พวกคุณสามีภรรยาจะไม่ถือสาเหรอ? ชีวิตส่วนตัวของฉันใสสะอาด ไม่กลัวหรอกค่ะว่าจะถูกจ้องมอง แต่พวกคุณล่ะคะ?”
เฉิงหย่งจางคนนี้ช่างน่าสนใจจริงๆ เขาสามารถดึงดูดความสนใจของเธอได้เป็นอย่างดี