บทที่ 143

บทที่ 143

เย่หลานโม่แค่นหัวเราะ “ถ้าหากอาจารย์หรือเพื่อนๆ ของเธอรู้เรื่องสัญญานี้เข้า ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้างนะ? ผมเองก็นึกอยากรู้เหมือนกันว่าผู้ชายคนไหนจะยอมแต่งงานกับเธอทั้งที่รู้ว่ามีสัญญาฉบับนี้อยู่”

ค่านิยมชายเป็นใหญ่มีอยู่ทั่วไป แต่การรู้เรื่องนี้เป็นเรื่องหนึ่ง และการยอมรับเป็นอีกเรื่องหนึ่ง ส่วนการนำมาเปิดเผยต่อหน้าสาธารณะก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

เรื่องแบบนี้ทำได้ แต่พูดออกมาไม่ได้หรอกนะ

จางเสี่ยวถงรู้สึกถึงความหวาดกลัวที่ฝังลึกขึ้นมา “คุณต้องการอะไรกันแน่?”

เย่หลานโม่ไม่เคยชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน แต่นี่ไม่ใช่เรื่องชาวบ้าน

กล้ามาหาเรื่องเสี่ยวอู่ คิดว่าเขาเป็นคนยอมคนหรือไง?

“พิมพ์ออกมาสักหลายร้อยฉบับ แล้วส่งให้ทุกคนที่เธอรู้จักดู ในเมื่อเป็นความสมัครใจของสมาชิกในครอบครัว กฎหมายก็คงทำอะไรไม่ได้ อย่างมากก็แค่เรื่องเสียงวิพากษ์วิจารณ์ ในเมื่อครอบครัวของเธอหน้าหนาขนาดนี้ คงไม่ใส่ใจหรอกจริงไหม?”