กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 139
กระแสการไปต่างประเทศตอนนี้กำลังมาแรงมาก โดยเฉพาะที่เมืองเซินเฉิง ทุกปีมีคนออกไปตั้งมากมาย
เย่หลานโม่ยิ้มน้อยๆ “คุณอาอันครับ คุณอาคิดมากไปแล้ว ต่างประเทศไม่ใช่สรวงสวรรค์หรอกครับ ความเหลื่อมล้ำระหว่างคนรวยกับคนจนสูงมาก คนรวยก็รวยล้นฟ้า แต่คนจนก็มีเยอะมาก ชีวิตความเป็นอยู่ของพวกเขาแย่ยิ่งกว่าเราเสียอีกครับ”
อันเสวียหมินไม่อยากจะเชื่อ “ห๊ะ? จริงเหรอเนี่ย?”
“จริงแน่นอนครับ เรื่องนิสัยการกินการอยู่ก็ไม่เหมือนกับบ้านเราด้วย...” เย่หลานโม่เห็นว่าอีกฝ่ายสนใจมาก จึงนั่งอธิบายให้อีกฝ่ายฟังอย่างอดทน
......
จางเสี่ยวถงยืนอยู่ที่หน้าประตูบ้านตระกูลอันด้วยความรู้สึกประหม่า เธอแต่งตัวมาใหม่ สวมชุดกระโปรงสีชมพู ปล่อยผมยาวสลวยสีดำขลับลงมาถึงไหล่ และแต่งหน้าบางๆ ดูเป็นสาวหวานที่อ่อนโยนมาก
“ที่นี่คือบ้านของคุณเหรอคะ?”
อันตงไห่พากเธอเดินเข้าไป “อื้อ ครึ่งหนึ่งของเวลาฉันอยู่ที่นี่ อีกครึ่งหนึ่งอยู่ที่บ้านหลังเก่า”
“พ่อครับ แม่ครับ ผมกลับมาแล้ว”