บทที่ 138

บทที่ 138

ณ เกาะเซี่ยงหยาง เรือโดยสารลำหนึ่งค่อยๆ เคลื่อนเข้าเทียบท่า เหล่าผู้โดยสารต่างพากันทยอยลงจากเรือ

เย่หลานโม่มือข้างหนึ่งหิ้วสัมภาระ ส่วนอีกข้างจูงมืออันอี้ฉิงเดินนำหน้ามาเป็นคนแรก

อันอี้ฉิงหันกลับไปมองด้านหลังเป็นระยะ พร้อมกับขมวดคิ้วเล็กน้อย

จางเสี่ยวถงถูกประคองลงมาจากเรือด้วยสภาพไร้สีหน้า ใบหน้าซีดเผือด ขาสั่นพับ เธอเมาเรืออย่างหนักจนอาเจียนไม่หยุดบนเรือ ราวกับวิญญาณจะหลุดออกจากร่างไปครึ่งหนึ่ง

จริงๆ แล้วพวกเขาไม่ได้ตั้งใจจะเชิญเธอมาเป็นแขกที่เกาะนี้ แต่เป็นเธอที่ยืนกรานจะตามมาเอง ผลลัพธ์ที่ได้จึงกลายเป็นโศกนาฏกรรมเช่นนี้

ร่างทั้งร่างของเธอพิงซบอยู่กับอันตงไห่ ขอบตาแดงก่ำ มีน้ำตาคลอเบ้า ดูน่าสงสารน่าเอ็นดู

อันตงไห่เป็นคนดูแลเอาใจใส่ผู้อื่นเก่งตลอดเส้นทางเขาคอยดูแลเธออย่างดีโดยไม่มีคำบ่นสักคำ

จะให้ทิ้งแฟนตัวเองไว้กลางทางก็คงไม่ได้