กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 134
อันอี้ฉิงดีดตัวลุกขึ้นนั่งทันที ดวงตาเป็นประกายวาววับ “พี่เย่! ตอนนี้พี่ไม่ยุ่งแล้วเหรอคะ? หนูเพิ่งสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จ คะแนนยังไม่ออกเลยนะคะ พี่อย่าเพิ่งรีบร้อนนะ”
ตกลงกันไว้ว่าพบคะแนนออกแล้วจะรีบแจ้งให้เขาทราบเป็นคนแรก แต่นี่ยังอีกนานเลย
เย่หลานโม่หัวเราะเบาๆ “เย็นนี้ไปทานข้าวด้วยกันนะ เดี๋ยวพี่ไปรับ”
อันอี้ฉิงดีใจสุดขีด “อะไรนะคะ? ทานข้าว? พี่กลับมาแล้วเหรอ? พี่อยู่ที่ไหนคะ?”
“เพิ่งถึงบ้านน่ะ พี่มีวันหยุดตั้งยี่สิบวัน”
อันอี้ฉิงดีใจมาก “เยี่ยมเลยค่ะพี่เย่ หนูคิดถึงพี่มาก เดี๋ยวหนูให้พี่รองทำกับข้าวเมนูโปรดของพี่ให้ทานนะคะ”
น้ำเสียงของเย่หลานโม่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม “พี่ได้รับทุนการศึกษาเต็มจำนวนมาด้วย มื้อนี้พี่เลี้ยงเอง”
“พี่เย่เก่งที่สุดเลยค่ะ!”
ตั้งแต่เด็กจนโต เธอก็ใช้มุกนี้ตลอด