บทที่ 135

บทที่ 135

เย่จงหย่งเห็นดังนั้นก็เลิกคิ้วขึ้น แล้วเหลือบมองลูกชายอีกครั้ง

ลูกชายคนโตดูเหมือนจะเป็นคนคุยง่าย เข้ากับใครก็ได้ แต่จริงๆ แล้วกลับไม่ค่อยสนิทสนมกับใครเป็นพิเศษ

มีเพียงอันเสี่ยวอู่เท่านั้นที่เขาทุ่มเทให้สุดหัวใจ คอยดูแลเอาใจใส่มาตั้งแต่เด็ก ทุกอย่างที่เธอต้องการเขายินดีมอบให้หมด

“เสี่ยวอู่ ปีนี้หนูอายุเท่าไหร่แล้วล่ะ?”

อันอี้ฉิงกำลังลวกชามตะเกียบเพื่อฆ่าเชื้อ เธอชอบทำงานนี้มาก มักจะทำอย่างเชื่องช้าไปเรื่อย

“สิบหกค่ะ กว่าหนูจะเรียนจบมหาวิทยาลัยก็อายุแค่ยี่สิบ รู้สึกว่าประหยัดเวลาไปได้ตั้งหลายปีเลยค่ะ”

ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเย่จงหย่งก็รู้แล้วว่าเด็กคนนี้ไม่ธรรมดา

“ฮ่าๆ พูดถูกแล้ว เสี่ยวอู่ฉลาดจริงๆ ต่อไปถ้ามีลูกคงจะยิ่งฉลาดกว่านี้แน่”

เมื่อถูกผู้ใหญ่อำเล่น เธอก็ไม่ได้เขินอาย แต่ตอบกลับไปอย่างมั่นใจ “นั่นแน่นอนอยู่แล้วค่ะ”