บทที่ 133

บทที่ 133

ส่วนตัวเขามีหุ้นอยู่น้อยนิดเพียงสิบห้าเปอร์เซ็นต์เท่านั้น

“พรืด” อันอี้ฉิงกลั้นหัวเราะไม่อยู่ “พ่อคะ พ่อเคยมีตอนไหนบ้างที่ไม่ฟังแม่?”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า” อันหนานไห่ไม่อยากจะขำเลยจริงๆ

อันเสวียหมินใช้นิ้วเคาะหน้าผากลูกชายลูกสาวคนละที “เก่งนักนะ กล้าเอาพ่อมาล้อเล่นเหรอ”

ทว่าเมื่อเห็นสีหน้าสดใสและรอยยิ้มเปื้อนหน้าของพวกเขา เขาก็รู้ว่าชีวิตความเป็นอยู่ของลูกๆ ดีมาก พ่ออย่างเขาก็เบาใจ

“คุณตาของลูกจะหย่าจริงๆ เหรอ? มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่? แม่ลูกกำชับให้พ่อมาถามให้แน่ชัด คุยทางโทรศัพท์มันเล่าไม่ละเอียดน่ะ”

จริงๆ แล้วเขาไม่เข้าใจเลย อยู่กินกันมาผ่านร้อนผ่านหนาวมาตั้งหลายปี อายุป่านนี้แล้วจะหย่ากันไปทำไม?

อันอี้ฉิงเคี้ยวของในปากตุ้ยๆ แก้มป่องเหมือนกระรอกน้อย “ต้องหย่าค่ะ แต่ฝ่ายนั้นไม่ยอมหย่าเด็ดขาด เลยกลายเป็นเรื่องอื้อฉาวขึ้นมานิดหน่อย”