กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 129
หลี่กู่จ้องมองเธอด้วยสายตาเย็นเยียบ “ฉันเกลียดที่สุดคือคนที่หน้าไหว้หลังหลอก แอบทำเรื่องลับหลังฉัน”
ขอบตาของลู่รั่วหนานแดงก่ำ น้ำตาไหลรินออกมา “ฉันทำอะไรผิดคะ? เหล่าหลี่ มีคนเป่าหูคุณอยู่หรือเปล่า? ทำไมคุณถึงไม่เชื่อใจฉันล่ะ?”
เธอร่ำไห้ฟูมฟายขณะที่ยังไม่ลืมที่จะถลึงตามองไปยังสองพี่น้องตระกูลอัน
อันอี้ฉิงเลิกคิ้วขึ้น นี่กำลังจะโทษเธอหรือไง?
หลี่กู่รำคาญเธอเหลือทน “ฉันเคยพูดอะไรกับเธอไว้ เธอจำไม่ได้แล้วหรือ?”
“อ๊ะ...” ลู่รั่วหนานนึกขึ้นได้ฉับพลัน สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง แต่ก็ยังพยายามทำใจดีสู้เสือ “อะไรนะคะ?”
หลี่กู่ไม่อยากจะสร้างเรื่องวุ่นวาย แต่พวกเขากลับท้าทายขีดจำกัดของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า
“ฉันเคยบอกว่า ฉันตัดขาดความเป็นพ่อลูกกับหลี่หวยหนานแล้ว เขาเป็นเขา ฉันเป็นฉัน ในเมื่อฉันไม่มีลูกชายคนนั้น แล้วจะมีหลานมาจากไหน?”