บทที่ 106

บทที่ 106

หมู่บ้านต้าอวี่

อันเสวียหมินและภรรยาปั่นจักรยานมาปรากฏตัวที่หมู่บ้าน เมื่อเห็นคนรู้จักก็ไม่ได้แวะทักทายที่ไหนนาน ตรงดิ่งไปยังบ้านเดิมทันที

หน้าบ้านเดิมมีคนล้อมหน้าล้อมหลังอยู่หลายคน ต่างก็ชี้ไม้ชี้มือคุยอะไรกันไม่ทราบ ทำให้อันเสวียหมินใจคอไม่ดี มีลางสังหรณ์ที่ไม่ค่อยดีนัก

บ้านเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ยังคงทรุดโทรมเหมือนเดิมทุกประการ

ทันทีที่ผู้เฒ่าอันซึ่งนั่งอยู่ตรงชายคาเห็นลูกชาย ก็แผดเสียงร้องออกมา “เสวียหมิน ในที่สุดแกก็กลับมาสักที ฉันนึกว่าแกได้เมียได้ลูกแล้วจะลืมพ่อลืมแม่ซะอีก”

เมื่อก่อนอันเสวียหมินจะแวะเอาเนื้อมาส่งให้ทุกสามวันสองวัน แต่คราวนี้เขาติดธุระยุ่งอยู่ที่ตัวอำเภอ เลยไม่ได้กลับมานาน ผู้เฒ่าอันไม่ได้กินเนื้อมานานจนปากคอแห้งผากไปหมดแล้ว

ในใจเก็บสะสมความไม่พอใจเอาไว้เต็มเปี่ยม