บทที่ 105

บทที่ 105

อันอี้ฉิงยิ้มหวาน ชื่อนี้จำง่าย ฟังดูหู และยังมีความหมายดี แค่นี้ก็พอแล้ว

ในวันเปิดร้าน มีการตีฆ้องร้องป่าว เสียงประทัดดังสนั่นหวั่นไหว บรรยากาศคึกคักเป็นอย่างยิ่ง

พนักงานขายสวมชุดยูนิฟอร์มที่เหมือนกันเป๊ะ ยืนรอรับลูกค้าด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้า

ร้านของตระกูลอันทั้งสว่างและสะอาดสะอ้าน ดึงดูดความสนใจของผู้คนได้เป็นจำนวนมาก

บวกกับใบปลิวที่แจกจ่ายไปก่อนหน้านี้ไม่กี่วัน จึงยิ่งดึงดูดฝูงชนเข้ามาอีกระลอก

ผู้คนต่างชักชวนเพื่อนฝูงมารอต่อแถวกันตั้งแต่เช้าตรู่ ช่วงสามวันแรกของการเปิดร้านลดราคาถึงสิบเปอร์เซ็นต์ แถมยังมีการจับรางวัลอีก แค่ได้ยินก็น่าตื่นเต้นแล้ว

ต่อให้ไม่ได้ซื้อของ แค่ได้มาเดินดูความคึกคักหรือเปิดหูเปิดตาก็ถือว่าคุ้มค่า