กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 102
เย่หลานโม่ถามเพียงประโยคเดียว “เมื่อไหร่ครับ?”
“หา?”
เย่หลานโม่ต้องการให้เรื่องจบเร็วๆ เขาไม่ชอบความยืดเยื้อ “ภายในเย็นวันนี้ ผมต้องการเห็นผลลัพธ์ครับ”
ไม่ว่าสิงหงเป่าจะมีเบื้องหลังหรือหนุนหลังเป็นใคร เขาก็จะถอนรากถอนโคนให้สิ้นซาก เพื่อตัดปัญหาในอนาคตทั้งหมด
“เรื่องนี้...” เจ้าหน้าที่ดูลำบากใจ บางเรื่องพวกเขาก็ตัดสินใจเองไม่ได้
สายตาของเย่หลานโม่ทอดออกไปนอกประตู สีหน้าดูเรียบเฉย
ชายวัยกลางคนที่มีท่าทางน่าเกรงขามเดินเข้ามา “นักเรียนเย่ สวัสดีครับ ผมเป็นหัวหน้าของพวกเขามีอะไรจะพูดก็บอกผมมาได้เลย”
เย่หลานโม่ลุกขึ้นยืนแล้วจับมือกับอีกฝ่าย ท่าทางดูเรียบเฉยทว่าแฝงไปด้วยความกดดันที่ทำให้อีกฝ่ายต้องเกรงขาม
“เมื่อครู่ที่ผมพูดไป คุณคงได้ยินหมดแล้วใช่ไหมครับ? ผมแค่อยากถามคำเดียวว่า วันนี้จะสรุปผลได้ไหม? ผมไม่ได้ให้พวกคุณไปตรวจสอบแบบไร้จุดหมาย แต่ให้ไปพิสูจน์ตามสิ่งที่ผมบอก ผมคิดว่ามันไม่น่าจะยากอะไรนะครับ”