บทที่ 087

บทที่ 87

หัวหน้าหมู่บ้านทนดูต่อไปไม่ไหวแล้ว ถึงกับต้องมาถือสาหาความกับเด็ก คุณอายุอานามเท่าไหร่กันแล้ว?

“อันเสวียจวิน ถ้าแกคุมเมียคุณไม่ได้ ปล่อยให้มาอาละวาดที่โรงงานทุกวัน ก็ไม่ต้องมาทำงานแล้ว ที่นี่เป็นที่ทำงานนะ ส่งเสียงเอะอะโวยวายแบบนี้มันใช้ได้ที่ไหน?”

พอได้ยินแบบนั้น สีหน้าของอันเสวียจวินก็เปลี่ยนไปทันที “หัวหน้าหมู่บ้านครับ วางใจได้เลย ผมจะสั่งสอนเธอให้ดีครับ”

เขารักงานนี้มาก ไม่ต้องออกไปเผชิญลมมรสุม ไม่ต้องตากแดดตากฝน ทุกอย่างมั่นคง แถมมีรายได้แน่นอนทุกเดือน มันจะไปหาที่ไหนได้ดีกว่านี้อีก