เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 86
ให้ตายสิ มิน่าล่ะถึงพาพวกเขามาดูงาน ที่แท้ก็ตั้งใจจะมาโชว์โรงอาหารนี่เอง ทำไมเธอถึงรู้สึกว่าหัวหน้าหมู่บ้านคนนี้ดูน่ารักจังนะ?
อันที่จริงกับข้าวก็เรียบง่ายมาก นอกจากซาลาเปาและหมั่นโถวแล้ว ก็มีโจ๊กอาหารทะเล แต่จุดเด่นคือราคาถูกแถมไม่ต้องใช้คูปองอาหารด้วย
พนักงานหลายคนจึงซื้อกลับไปกินที่บ้าน เพื่อแบ่งปันกับครอบครัว
ด้วยเหตุนี้ ครอบครัวที่ทำอาหารกินเองจึงลดน้อยลงเรื่อยๆ
วันนี้หัวหน้าหมู่บ้านควักกระเป๋าตัวเองเลี้ยงแขก โดยจัดห้องเล็กๆ ไว้ห้องหนึ่งให้กุ๊กปรุงอาหารพิเศษให้สักสองสามอย่าง
เขาคะยั้นคะยอให้ทุกคนสั่งอาหารที่ชอบอย่างกระตือรือร้น อันอี้ฉิงบอกว่าอะไรก็ได้ กินได้หมด
แต่เขาไม่ยอม ยืนกรานให้เธอสั่งสักหนึ่งอย่าง อันอี้ฉิงจึงพูดขึ้นมาลอยๆ ว่า “หนูอยากกินปอเปี๊ยะกุ้งค่ะ”
หัวหน้าหมู่บ้าน: ……
“เอ่อ...” หัวหน้าหมู่บ้านเริ่มนึกเสียใจแล้ว จะโชว์อะไรนักหนาเนี่ย? เมนูนี้มันยุ่งยากเกินไป “เปลี่ยนเป็นอย่างอื่นเถอะนะ”