บทที่ 079

บทที่ 79

บ้านเก่าตระกูลอันยังคงเป็นบ้านดินสามห้องหลังเดิม ไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย

นี่เป็นครั้งแรกที่อันอี้ฉิงมาที่นี่หลังจากย้ายบ้านออกไป เธอไม่ชอบบ้านเก่าหลังนี้ และไม่ชอบคนในบ้านนี้ด้วย

อันเสวียหมินมักจะแวะเวียนมาบ่อยๆ แต่เขาก็ไม่เคยบังคับลูกๆ ของเขา

เขาพาครอบครัวมาทานอาหารมื้อส่งท้ายปีเก่าพร้อมกับยื่นถุงข้าวสารใบเล็กให้คุณย่าอัน “แม่ครับ นี่เป็นเสบียงของครอบครัวเราครับ”

ในยุคที่ธัญพืชมีจำกัดและต้องใช้คูปอง การไปเยี่ยมเยียนบ้านอื่นพร้อมเสบียงถือเป็นมารยาทเพื่อไม่ให้เจ้าบ้านลำบากใจ

นอกจากนี้เขายังนำลูกชิ้นสี่สหายชามใหญ่และเนื้อหมูมาให้อีกชิ้นหนึ่ง

เมื่อครอบครัวบ้านรองเห็นดังนั้น ดวงตาก็เป็นประกายน้ำลายสอ ทั้งเนื้อทั้งตัวโหยหาอยากจะกินให้ได้

ปกติอันเสวียหมินจะซื้อของกินมาฝากบ้าง แต่จำนวนจำกัดเพียงแค่ส่วนแบ่งสำหรับคนแก่ทั้งสองเท่านั้น

หากคนแก่ทั้งสองเสียดายแล้วแบ่งให้ลูกหลานกินต่อ ก็ย่อมไม่เพียงพอที่จะแบ่งกันทั่วถึง