บทที่ 068

บทที่ 68

อันอี้ฉิงยกมือเล็กๆ ขึ้นมา แนะนำเมนูโปรดของตัวเอง “หอยเชลล์นึ่งวุ้นเส้นก็ขาดไม่ได้นะ!”

ทุกคนต่างแย่งกันเสนอความเห็น หัวข้อสนทนาเบี่ยงประเด็นไปไกล กลายเป็นช่องรายการอาหารไปเสียแล้ว

เล่นเอาอันเสวียหมินที่ตั้งใจจะสั่งสอนพวกเขาสักหน่อย ไปไม่เป็นเลยทีเดียวว่าควรเริ่มจากตรงไหน

เขาจูงลูกสาวคนเล็กเข้ามาใกล้ แล้วมองดูเธออย่างจริงจัง “เสี่ยวอู่ ทำไมถึงไปเอาเงินของเขามาล่ะ? ทุกคนต่างก็ลำบากกันทั้งนั้น”

เงินสิบหยวนสามารถซื้อข้าวสารได้ตั้งมากมาย และทำให้ผู้คนอิ่มท้องได้หลายคนเลยค่ะ

เด็กคนนี้ฉลาดก็จริง แต่ฉลาดเกินไปก็ไม่ดี เพราะจะเดินออกนอกลู่นอกทางได้ง่ายกว่าคนทั่วไป

อันอี้ฉิงไม่ได้คิดจะใช้เงินก้อนนี้ เธอเพียงแค่ต้องการให้บทเรียนอันน่าจดจำแก่คนเหล่านั้นเท่านั้น “คุณพ่อคะ เงินพวกนี้เอาไปซื้อข้าวสารไปมอบให้ครอบครัวทหารที่ยากไร้และคนชราที่ไร้ญาติขาดมิตรเถอะค่ะ พวกเราไม่ต้องใช้สักแดงเดียว”