บทที่ 051

บทที่ 51

ยังไม่ทันที่เขาจะได้ระเบิดอารมณ์ อันอี้ฉิงก็รีบเข้าไปกอดขาเขาไว้แน่น พร้อมกับยิ้มหวานประหนึ่งดอกไม้บาน “คุณตาคะ หนูเองก็ชอบคนสวยๆ หล่อๆ เหมือนกันค่ะ โตขึ้นหนูจะแต่งงานกับผู้ชายที่หล่อที่สุด แล้วก็จะมีลูกที่สวยน่ารักด้วยค่ะ”

คำพูดไร้เดียงสาของเด็กน้อยช่างน่าเอ็นดู หลี่กู่รู้สึกว่าคำพูดนี้ไม่มีอะไรผิด

ทว่าพอเป็นอันเสวียหมินพูดกลับกลายเป็นคนละเรื่อง

อื้ม ก็นั่นแหละ สองมาตรฐานชัดๆ

เสียงทุ้มต่ำเสียงหนึ่งดังขึ้น “จะแต่งงานกับผู้ชายที่หล่อที่สุดเหรอ? เสี่ยวอู่ยังตัวแค่นี้ ก็คิดเรื่องแต่งงานแล้วงั้นเหรอ?”

อันอี้ฉิงเงยหน้าขึ้นมอง เห็นเย่หลานโม่นั่งอยู่บนกำแพง กำลังมองเธอด้วยสายตาที่คาดเดาความรู้สึกไม่ได้

ใบหน้าเล็กของเธอแดงซ่าน ไม่ใช่เสียหน่อย เธอแค่อยากช่วยแก้ต่างให้พ่อต่างหาก

เธอยิ้มแบบซื่อๆ “พี่เย่ กลับมาแล้วเหรอคะ นั่งอยู่บนนั้นมันอันตรายนะคะ ลงมาเถอะค่ะ”

หลี่กู่หรี่ตาลง “นายออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่?”