บทที่ 049

บทที่ 49

“พ่อครับ” หน้าของหลี่หวยหนานเปลี่ยนเป็นสีเขียว ช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ พ่อช่วยอย่าทำตัวเป็นตัวถ่วงได้ไหม?

การที่เขาจะพลิกสถานการณ์ได้หรือไม่ได้ ก็ขึ้นอยู่กับครั้งนี้แล้ว

พ่อแม่ที่ช่วยลูกจากความยากลำบากไม่ได้ อย่างน้อยที่สุดก็ไม่ควรเข้ามาทำลายโอกาสของลูกไม่ใช่หรือ

ลู่รั่วหนานยิ่งเป็นแม่ที่มีจิตใจโอบอ้อมอารี “เหล่าหลี่ ถ้าลูกทำอะไรไม่ถูกใจ ก็ค่อยๆ สอนกันไปสิ ต่อหน้าแขกเหรื่อแบบนี้ คุณจะทำแบบนี้ได้ยังไง...”

เธอสนับสนุนลูกชายอย่างเต็มที่ เพราะนี่เป็นโอกาสที่ดีมากสำหรับเขา

เพราะเคยสุขสบายและร่ำรวยมาก่อน ถึงได้รู้ว่าความยากจนข้นแค้นและชีวิตที่ไร้ความแน่นอนมันเจ็บปวดเพียงใด

อย่าว่าแต่ลูกๆ เลยที่ทนกับความลำบากแบบนี้ไม่ได้ แม้แต่ตัวเธอเองก็ทนมาพอแล้ว

หลี่กู่มองดูเธอด้วยสายตาเย็นชา ราวกับกำลังมองคนโง่เขลาที่ไม่มีทางรักษาหาย “เพราะแม่รักลูกอย่างผิดๆ ลูกถึงพินาศได้ สองคนนี้ต้องกลายเป็นแบบนี้ก็เพราะเธอ”