บทที่ 048

บทที่ 48

เธอทั้งด่าทั้งบิดเนื้อเขา อันเสวียหมินได้แต่ร้องขอชีวิตอยู่ไม่หยุด แต่ก็ไม่กล้าถอยหนีไปไหน

ชายร่างใหญ่คนหนึ่งถูกภรรยาด่าจนต้องถอยร่น ดูบิดเบี้ยวและมอมแมมไปหมด เป็นภาพที่ชวนให้รู้สึกขำขันอย่างบอกไม่ถูก

อันอี้ฉิงอดไม่ได้ที่จะแอบหัวเราะ นี่สิถึงจะเป็นชีวิตคู่ที่แท้จริง นี่สิถึงเรียกว่ากลิ่นอายของชีวิตคน

อันเสวียหมินต้านทานไม่ไหวแล้ว “เสี่ยวอู่ ช่วยพ่อพูดขอโทษแม่หน่อยเร็ว”

อันอี้ฉิงเห็นแก่ที่เขาอุ้มเธอทุกวัน จึงตัดสินใจช่วยเขาครั้งนี้ เธอเกาะแขนหลี่หย่งหลานแล้วยิ้มหวาน “แม่คะ เสี่ยวอู่ถือว่าโชคร้ายแต่ยังโชคดีนะคะที่ฉลาดขึ้นมา แล้วก็ยังได้รู้จักพี่เย่กับเสี่ยวไป๋ พวกเขาดูแลหนูดีมากเลยค่ะ”

“กลัวไหม?” หลี่หย่งหลานเจ็บปวดหัวใจเหลือเกิน แค่คิดถึงฉากเหตุการณ์นั้น เธอก็ทนไม่ได้แล้ว