บทที่ 045

บทที่ 45

“เป็นเด็กดีมากเลยค่ะ พ่อดูสิ หนูซื้อของมาด้วย” อันอี้ฉิงชี้ไปยังมุมห้องที่กองของไว้เต็มไปหมดด้วยความภาคภูมิใจ ทั้งหมดนั่นเป็นของที่ซื้อมาในวันนี้

อันเสวียหมินมองวิทยุทรานซิสเตอร์สองเครื่องด้วยความตกตะลึง มุมปากกระตุกยิกๆ เจ้าเด็กแสบคนนี้เข้าใจความหมายของคำว่าเป็นเด็กดีผิดไปหรือเปล่าเนี่ย

เย่หลานโม่กลัวว่าอันเสวียหมินจะดุเธอ จึงรีบชิงพูดขึ้นก่อน “อาอันครับ วันนี้เสี่ยวอู่ได้รับความอยุติธรรมอย่างมาก ของพวกนี้เป็นเงินชดเชยครับ”

พอได้ยินเช่นนี้ อันเสวียหมินก็ลืมทุกสิ่งทุกอย่างไปจนหมดสิ้น รีบดึงลูกสาวมาตรงหน้าด้วยความร้อนใจแล้วตรวจดูอย่างละเอียด “เกิดอะไรขึ้น ใครรังแกหนู”

เย่หยวนไป๋ปากไวที่สุด รีบเจื้อยแจ้วเล่าเรื่องราวทั้งหมดอยู่ข้างๆ อันเสวียหมินฟังไปได้แค่ครึ่งเดียวก็โกรธจนอยากจะฟาดคนแล้ว

มีเงินมีอำนาจแล้วจะรังแกคนอื่นยังไงก็ได้งั้นเหรอ

มีสิทธิ์อะไรมาค้นตัวเสี่ยวอู่ ช่างเป็นการหยามเกียรติกันเกินไปแล้ว