บทที่ 039

บทที่ 39

เมื่อก่อนไม่กล้าคิด ตอนนี้มีเงินแล้ว ก็อยากมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้ลูกสาว

เขาคิดเอาไว้หมดแล้ว จะกันเงินส่วนหนึ่งไว้เปิดโรงงาน จ่ายหนี้สิน แล้วก็กันเงินอีกส่วนไว้สร้างบ้านใหม่ ที่เหลือจะเก็บไว้ให้เสี่ยวอู่ใช้ทั้งหมด

ไม่ใช่ว่าเขาลำเอียง ทว่าถ้าไม่มีเสี่ยวอู่ เขาก็คงหาเงินได้ไม่มากขนาดนี้

ทั้งหมดนี้เป็นความดีความชอบของเสี่ยวอู่ล้วนๆ

“สหาย เดี๋ยวก่อน” ชายคนนั้นวิ่งตามมา เอ่ยถามอย่างกระตือรือร้น “ถ้าพวกคุณไม่รังเกียจของที่มีตำหนิ ทางฉันมีอยู่ชุดหนึ่ง ไม่ต้องใช้คูปองนะ”

“ไม่รังเกียจ ไม่รังเกียจเลยครับ” อันเสวียหมินดีใจยกใหญ่

ชายคนนั้นพาพวกเขาไปยังโกดังแห่งหนึ่งโดยตรง ที่นั่นมีคนเฝ้าอยู่โดยเฉพาะ

ในโกดังมีทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ล้วนเป็นสินค้ามีตำหนิทั้งสิ้น

ผ้าที่ย้อมสีด่าง รองเท้าสองข้างไม่เท่ากัน เสื้อผ้าที่ตัดเย็บมีปัญหา กะละมังล้างหน้าที่พิมพ์ตัวหนังสือผิด มีสารพัดรูปแบบ