บทที่ 038

บทที่ 38

ผู้จัดการคิดดูก็เห็นด้วย เวลาแค่หนึ่งชั่วโมงจะเล่นลูกไม้อะไรได้

ครั้งนี้ที่มา เขาพารถบรรทุกมาสองคัน เพื่อนร่วมงานสี่คน ส่วนตัวเขาเองขับรถเก๋งมาหนึ่งคัน

พอมองส่งผู้จัดการขับรถพาพวกพ้องจากไปจนลับสายตา สองพ่อลูกก็สบตากันแล้วเริ่มลงมือทำงานทันที

อันเสวียหมินกวาดสายตามองไปรอบๆ เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใคร จึงเปิดกระบะท้ายรถบรรทุกแล้วอุ้มลูกสาวขึ้นไป ปิดประตูรถอย่างระมัดระวัง จากนั้นค่อยให้ลูกสาวนำอาหารทะเลออกมา

อันอี้ฉิงโบกมือน้อยๆ ภูเขาอาหารทะเลขนาดย่อมก็ปรากฏขึ้นมา กองจนเต็มกระบะท้าย

ทำซ้ำอีกรอบ อาหารทะเลในมิติของอันอี้ฉิงก็ถูกย้ายไปยังรถบรรทุกทั้งสองคันจนหมด เธอเก็บไว้เพียงถังเล็กๆ แค่ถังเดียว เผื่อเอาไว้ใช้ยามฉุกเฉิน

สองพ่อลูกสบตากัน แล้วพากันเดินไปนั่งข้างป่าละเมาะเงียบๆ ไม่พูดไม่จา รอบด้านเงียบสงัดเป็นที่สุด

หนึ่งชั่วโมงให้หลัง เสียงเครื่องยนต์รถก็ดังแว่วมาแต่ไกล สองพ่อลูกลุกขึ้นยืนพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย