บทที่ 031

บทที่ 31

อันอี้ฉิงพอได้ยินคำนี้ก็รู้สึกว่ามันไม่ถูกต้อง อะไรที่เรียกว่าไม่ว่าความจริงจะเป็นยังไง?

หรือว่าจะมีเบื้องหลังความจริงอื่นอีก? นี่กำลังจะบอกใบ้ว่าเธอกำลังโกหกอยู่หรือไง? หึๆ

“แม่ครับ” เย่หลานโม่สูดหายใจเข้าลึก พยายามหาทางแก้ต่าง “คุณอาอันครับ อย่าได้ถือสาเลยนะครับ แม่ผมเป็นคนพูดจาไม่ค่อยเป็น คุณอาและเสี่ยวอู่มีบุญคุณอันยิ่งใหญ่ต่อตระกูลเย่ของพวกเรา ครอบครัวของเราทุกคนจะไม่มีวันลืมเด็ดขาด มาถึงปักกิ่งแล้วก็เหมือนมาถึงบ้านตัวเอง โปรดให้พวกเราได้ทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดีสักครั้งเถอะครับ”

สีหน้าของอันเสวียหมินผ่อนคลายลงเล็กน้อย “เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น พวกคุณเกรงใจกันเกินไปแล้วครับ”

เขาไม่ได้หวังให้ใครมาตอบแทนบุญคุณ แต่ก็ไม่หวังจะได้ยินคำพูดแดกดันเช่นกัน

ชื่อเสียงของเสี่ยวอู่ลูกสาวเขา ใครก็มาทำลายไม่ได้