บทที่ 6

บทที่ 6

ผู้อำนวยการโรงเรียนประถมในตัวอำเภอเองก็ตกตะลึงจนตาค้างเช่นกัน เขามองเด็กหญิงตัวเล็กจ้อยตรงหน้าอย่างเหม่อลอย “การจะได้ที่หนึ่งของทั้งเกาะไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้นหรอกนะ...”

เกาะเซี่ยงหยางอยู่ภายใต้การปกครองของเซินเฉิงและมีสถานะเทียบเท่าระดับอำเภอ พูดอีกอย่างก็คือ การได้ที่หนึ่งของทั้งเกาะก็เท่ากับได้ที่หนึ่งของทั้งอำเภอ

ส่วนเมืองซินซิงของพวกเขาเป็นเมืองเล็กๆ ห่างไกล ความพร้อมด้านบุคลากรครูไม่ค่อยดีนัก ผลการเรียนของนักเรียนก็อยู่ในระดับพอใช้เท่านั้น

อันอี้ฉิงเบิกดวงตากลมโตสดใส “คุณแค่บอกมาว่าได้หรือไม่ได้ก็พอ ส่วนจะทำได้หรือไม่นั้นเป็นเรื่องของหนู”

เพื่อให้ได้กินเนื้อสัตว์ เธอต้องสู้แล้ว!

นี่เป็นความมั่นใจในตัวเอง หรือเป็นเพียงความไร้เดียงสาของเด็กกันแน่?

ผู้อำนวยการโรงเรียนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ใครๆ ก็อยากได้นักเรียนที่มีแววดี แต่เด็กตัวเล็กขนาดนี้จะเข้าใจความสามารถของตัวเองมากน้อยแค่ไหนกัน?