กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 5
ปกติเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ในบ้านล้วนเป็นย่าอันที่ตัดสินใจ และย่าอันก็เป็นผู้หญิงที่ปากกล้าและเด็ดขาด ไม่เคยหวาดกลัวเมื่อเกิดปัญหา
เธอมองหลานชายคนโตอย่างไม่รีบร้อน “ตงไห่ ที่แม่ของหย่งจื่อพูดเป็นความจริงหรือเปล่า?”
ผู้เฒ่าอันรักและเอ็นดูอันคังเล่อ หลานชายคนเล็กมากที่สุด ส่วนย่าอันกลับให้ความสำคัญกับอันตงไห่ หลานชายคนโตมากที่สุด
ดังนั้นอันตงไห่จึงไม่กังวลแม้แต่น้อย “จริงครับ แต่พวกเขาเป็นฝ่ายลงมือก่อน”
เด็กผู้ชายคนไหนไม่เคยทะเลาะวิวาทกันบ้าง? จำเป็นต้องทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้เลยหรือ?
แม่ของหย่งจื่อเบ้ปาก “เป็นไปไม่ได้ ลูกชายฉันเป็นเด็กดีที่สุดแล้ว เด็กบ้านตระกูลอันของพวกคุณไม่มีใครอยู่ในโอวาทสักคน!”
คนในตระกูลอันต่างขมวดคิ้วพร้อมกัน คำพูดแบบนี้หมายความว่ายังไงกัน?