กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 452 คุณหนูเที่ยงคืน (ภาคต้น)
สายตาของฟางเซิงจับจ้องดวงตาสีทองคู่นั้น บนหน้าปัดนาฬิกาสีทอง เข็มชั่วโมงกับเข็มนาทีราวกับถูกแช่แข็ง หยุดนิ่งอยู่ที่เดิมตลอดกาล แม้แต่กาลเวลาก็หยุดลง ณ ขณะนี้ เขาพินิจดูอย่างละเอียด แล้วพบว่าเวลาที่แสดงในดวงตานาฬิกาของหญิงสาวคือ 12:30
ราตรีมืดลึกดุจหมึก สายลมยามค่ำพัดความเย็นบางเบาผ่านใบหน้าของฟางเซิง เขาแทบได้ยินเสียงกระซิบในสายลม จากทิวทัศน์รอบข้างและสายลมยามค่ำ เขาพอจะคาดเดาได้ว่าหญิงลึกลับจากสภาแห่งบัญญัติกาลผู้นี้เป็นตัวแทนของเวลาเที่ยงคืนครึ่ง ยิ่งเมื่อรวมกับดวงตานาฬิกาอันเป็นเอกลักษณ์ของอีกฝ่าย และความรู้สึกว่ากาลเวลากำลังไหลผ่านร่างเธออยู่ตลอด เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น