กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 453 คุณหนูเที่ยงคืน (ภาคจบ)
ดาบอัศวินเปล่งประกายเย็นเยียบ ค่อย ๆ ลอยกลับคืนสู่มือฟางเซิง จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้น มองไปยังเที่ยงคืน พร้อมเผยรอยยิ้มบาง ๆ ที่แทบสังเกตไม่เห็น
“คุณหนูเที่ยงคืน ผมจะไปแล้ว” เสียงของฟางเซิงหนักแน่น เมื่อเที่ยงคืนได้ยินก็รู้สึกราวกับแฝงความเด็ดเดี่ยวเอาไว้ และฟางเซิงก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ ทิ้งไว้เพียงแววตาลึกซึ้ง
จากนั้นเขาก็หันหลังเตรียมจากไป ส่วนเที่ยงคืนได้แต่มองแผ่นหลังของเขาเงียบ ๆ ความรู้สึกซับซ้อนผุดขึ้นในใจ