กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าวันรุ่งขึ้น หลี่ซิ่วหลิงก็ตื่นขึ้นมา
เธอช่วยเด็ก ๆ แต่งตัวให้เรียบร้อย แล้วพาพวกเขาไปกินข้าวเช้าที่โรงอาหาร
หลิวฉางซุ่นกินเร็วมาก ซดโจ๊กหนึ่งชามดังซู้ด ๆ หมดในพริบตา แล้วยังกินหมั่นโถวอีกสองลูก
หลิวฉางอันกินช้ากว่าเล็กน้อย แต่ก็ไม่เลือกอาหาร ให้อะไรกันก็กินอย่างนั้น
หลิวฉางเล่อกินน้อยที่สุด โจ๊กชามเล็ก ๆ กินอยู่นาน ยังเหลืออีกครึ่งชาม
“ฉางเล่อ กินอีกหน่อยสิ” หลี่ซิ่วหลิงพูด
หลิวฉางเล่อส่ายหน้า แล้วดันชามออกไป
หลี่ซิ่วหลิงไม่บังคับเธอ หลิวฉางเล่อกลัวคนแปลกหน้า ต้องค่อย ๆ ปลอบใจ