บทที่ 109: คลี่คดีจดหมายรักกับตอนจบชวนเสียดายของหวังชุ่ยผิง

บทที่ 109: คลี่คดีจดหมายรักกับตอนจบชวนเสียดายของหวังชุ่ยผิง

มีเสียงฝีเท้าดังมาจากมุมบันไดไม้เนื้อแข็งชั้นสอง

เฉินฟู่กุ้ยเดินลงบันไดมาพร้อมกับหานตงด้วยตัวเอง

เขาไม่เพียงเดินมาด้วยกัน แต่ยังวางมือบนไหล่กว้างของหานตงอย่างสนิทสนม ทั้งคู่คุยกันอย่างออกรส รอยย่นบนใบหน้าของเฉินฟู่กุ้ยที่เคยขมวดตึงคลายออกจนหมด

มีความสุข

เป็นความสุขที่ออกมาจากใจจริงอย่างแท้จริง

เมื่อไม่นานมานี้ เขายังยืนกำไม้กอล์ฟอยู่หน้าประตู คิดคำนวณว่าจะอัด “ลูกเขย” คนนี้ให้น่วมได้ยังไง

แต่ตอนนี้พอรู้ว่าหานตงกับลูกชายของเขาบริสุทธิ์ใจต่อกัน แถมเจ้าหนุ่มนี่ก็ถูกคอเขา ก่อนจะไปอาบน้ำยังช่วยพูดไม่กี่คำจนคลี่คลายความเข้าใจผิดไปได้หลายเรื่อง เฉินฟู่กุ้ยก็ยิ่งมองเจ้าพ่อภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนคนนี้ถูกใจขึ้นเรื่อย ๆ

แทบอยากผูกมิตรเป็นพี่น้องร่วมสาบานกันเดี๋ยวนั้นเลย

หวังชุ่ยผิงนั่งอยู่บนโซฟาในห้องรับแขก