บทที่ 108: หยั่งเชิงกับรสชาติในวัยเด็ก

บทที่ 108: หยั่งเชิงกับรสชาติในวัยเด็ก

เฉินฟู่กุ้ยนั่งอยู่บนโซฟาเดี่ยวด้านข้าง วางท่าผู้ใหญ่พลางคุยเรื่องสัพเพเหระกับจ้าวอี้ฝานไม่หยุด

“อี้ฝาน อากาศที่มณฑลจี้ของพวกเธอ พอถึงหน้าหนาวจะแห้งกว่าเมืองเจียงเฉิงของเรามากไหม?”

“ปกติผู้ใหญ่ที่บ้านเข้มงวดกับเธอมากหรือเปล่า?”

คำถามถี่ยิบแบบนี้ฟังดูเหมือนห่วงใยอย่างกระตือรือร้น แต่ที่จริงกลับไล่ต้อนทีละก้าว

จ้าวอี้ฝานยังคงนั่งหลังตรง

สีหน้าของเขาไม่มีที่ติ คำตอบแต่ละครั้งก็สุภาพและพอดี

แต่บทสนทนาเรื่องครอบครัวที่ไร้สาระแต่ก็ปฏิเสธตรงๆ ไม่ได้เช่นนี้ เป็นเรื่องสิ้นเปลืองพลังอย่างมากสำหรับคุณชายจากตระกูลเก่าแก่ที่ชอบความสงบอย่างเขา

ขณะที่จ้าวอี้ฝานกำลังคิดว่าจะจบบทสนทนานี้อย่างเป็นธรรมชาติได้อย่างไร

เสียงฝีเท้าสม่ำเสมอดังมาจากทางเดิน