บทที่ 107: การหยั่งเชิงของเฉินฟู่กุ้ย และหวังชุ่ยผิงลงมือด้วยตัวเอง

บทที่ 107: การหยั่งเชิงของเฉินฟู่กุ้ย และหวังชุ่ยผิงลงมือด้วยตัวเอง

เฉินฟู่กุ้ยเดินออกมาจากห้องครัว

หลังจากถูกหวังชุ่ยผิงตำหนิและชี้แนะอย่างไม่ไว้หน้าเมื่อครู่ สภาพของเขาก็กลับมาเป็นปกติแล้ว

กล้ามเนื้อบนใบหน้าดูเหมือนถูกจัดระเบียบใหม่อีกครั้ง

ท่าทีหงอเพราะกลัวเมียโมโหถูกเก็บซ่อนไปจนหมด

แทนที่ด้วยท่าทีอบอุ่น เป็นธรรมชาติ และวางตัวเป็นผู้ใหญ่ตามปกติแบบพ่อค้าท้องถิ่นเมืองเจียงเฉิงที่เจนจัด

แต่แผนการในแวดวงที่ฝังรากลึกอยู่ในใจเขายังไม่ได้ถูกวางลงจริงๆ

เฉินฟู่กุ้ยกวาดตามองไปตามโถงทางเดิน ในใจยังชั่งน้ำหนักไปมาไม่ตก

เมื่อครู่ตรงหน้าประตู เขาเห็นทุกอย่างชัดเจน

หนุ่มที่ชื่อลู่ชวนคนนั้นดูสุขุมก็จริง แต่ยังดูเด็กเกินไป แถมยังลงมาจากที่นั่งคนขับ ดูเหมือนเพื่อนร่วมชั้นที่คอยขับรถให้