บทที่ 78: เจ้านายที่ประเมินคนพลาด กับคำสั้น ๆ ว่า “ทำเนื้อกวางก่อน”

บทที่ 78: เจ้านายที่ประเมินคนพลาด กับคำสั้น ๆ ว่า “ทำเนื้อกวางก่อน”

“ผมลู่เต๋อเสา”

ลู่เต๋อเสาแสยะยิ้ม รอยยิ้มบนใบหน้าพอดิบพอดี

“ไม่ทราบว่าท่านไหนเรียกผมมาครับ?”

แม้คำถามจะหลุดจากปากไปแล้ว แต่ดวงตาวาววับที่ผ่านการฝึกฝนจากการต้อนรับผู้คนมานับไม่ถ้วนก็ไล่กวาดมองทั้งสี่คนหน้าโต๊ะกลมอย่างรวดเร็ว ก่อนเสียงของเขาจะทันจางหาย

อาชีพเปิดร้านอาหารสูตรเฉพาะแบบลับ ๆ สิ่งสำคัญที่สุดคือการอ่านคน แค่ลูกค้าก้าวเข้าประตูมาแวบแรก ก็ต้องประเมินให้ได้คร่าว ๆ ว่าพวกเขาเป็นใคร มีฐานะขนาดไหน และกระเป๋าหนักแค่ไหน

พอกวาดตามอง ความคาดหวังอันร้อนแรงของลู่เต๋อเสาที่ว่าจะเจอเจ้าของเงินก้อนโตแล้วฟันกำไรหนัก ๆ ก็เย็นวาบลงไปกว่าครึ่งทันที

คนที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะล้วนเป็นเด็กใหม่ทั้งนั้น

เสื้อแขนสั้น กางเกงลำลอง ใบหน้ายังมีแววนักศึกษาที่ไม่เคยถูกสังคมเล่นงาน

หนุ่มร่างใหญ่ที่สุดกำลังมองไปรอบ ๆ ด้วยดวงตาเปี่ยมความอยากรู้อยากเห็น แค่มองก็รู้แล้วว่าเป็นพวกมาร่วมวงสร้างสีสัน ในกระเป๋าคงมีเงินไม่กี่บาท