บทที่ 38: กับดักของจ้าวอี้ฝานกับปอร์เช่ 718 สองที่นั่ง

บทที่ 38: กับดักของจ้าวอี้ฝานกับปอร์เช่ 718 สองที่นั่ง

คืนวันที่การฝึกทหารสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ หอพักชายของมหาวิทยาลัยเมืองเจียงเฉิงก็แทบเดือดพล่านเหมือนหม้อน้ำที่เพิ่งถูกยกลงจากเตา

เสียงโห่ร้องดีใจปนโหยหวนของนักศึกษาใหม่ดังระงมไปทั่วทางเดิน แม้แต่กะละมังแตกๆ ยังถูกเคาะจนเสียงดังสนั่น

หลังฝืนทนยืนตรงแบบทหารกับเดินฝึกระยะไกลมาสิบกว่าวัน ในที่สุดทุกอย่างก็จบลง สำหรับนักศึกษาชายปีหนึ่งกลุ่มนี้ มันแทบไม่ต่างจากการพ้นโทษเลย

แต่บรรยากาศในห้องพัก 504 กลับสงบกว่าข้างนอกเล็กน้อย

เฉินจื่ออ๋างนอนแผ่อยู่บนเก้าอี้เล่นเกมของตัวเอง

บนใบหน้ามีแผ่นมาสก์ฟื้นฟูผิวราคาแพงที่ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ แปะอยู่ ถึงจะหลับตา แต่คิ้วเรียวยาวของคุณชายก็ขมวดเข้าหากันเป็นระยะ เห็นได้ชัดว่ายังมีเรื่องค้างคาใจ

ภาพใต้ต้นการบูรข้างสนามกีฬาเมื่อกลางวันฉายวนอยู่ในหัวของเฉินจื่ออ๋างไม่รู้จบ