เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 23 โต้กลับ
"เหล่าโจว นายบ้าไปแล้วเหรอ!"
หลังประตูเหล็กของฟาร์มหมูซินซิน
เหล่าจางกับเหล่าหวังเบิกตากว้าง มองภาพตรงหน้าด้วยความไม่อยากเชื่อ
รถบรรทุกเล็กที่ปกติใช้ส่งของในฟาร์ม จอดขวางอยู่ตรงหน้าพวกเขา ตัวรถสั่นสะเทือนเบาๆ เครื่องยนต์คำรามก้อง พร้อมจะพุ่งออกไป
คนขับหลังพวงมาลัยคือเหล่าโจว มือสองข้างที่ยังไม่ได้ล้างเปรอะคราบเลือดแห้งกรัง กำพวงมาลัยแน่นจนเส้นเลือดหลังมือปูดโปน เขาโน้มตัวไปข้างหน้า ใบหน้าแทบจะแนบกับกระจกหน้ารถ ดวงตาจ้องเขม็งไปตามทิศทางที่ขบวนรถเพิ่งขับจากไป สีหน้าเย็นชาบิดเบี้ยว ริมฝีปากขยับพึมพำไม่หยุด
"ตามไป... ตามไปดูซิว่าพวกมันอยู่ที่ไหน บ้านอยู่ตรงไหน"
"คนพวกนี้ควักข้าวสารออกมาทีเดียวตั้งเจ็ดกระสอบ ที่บ้านต้องมีอีกสิบเจ็ดกระสอบ เจ็ดสิบกระสอบแน่ๆ โดยเฉพาะไอ้แซ่ฮั่วคนนั้น ท่าทางอวดดีชะมัด ที่บ้านคงตุนเสบียงไว้เพียบ ไม่เดือดร้อนเรื่องกินเรื่องใช้แท้ๆ แต่กลับมากดราคาหมูของพวกเราจนติดดิน ไม่ยอมเพิ่มข้าวให้สักครึ่งกระสอบ รังแกกันเกินไปแล้ว รังแกกันเกินไปแล้ว!"
จู่ๆ เหล่าโจวก็ตะโกนลั่น ยืดตัวนั่งหลังตรงพรวดพราด เขาหันขวับมาทางเหล่าจางกับเหล่าหวัง เร่งเร้าอย่างร้อนรน
"เร็วเข้า! รีบขึ้นรถ!"