กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 เชือดหมู
เปรี้ยง—
เสียงดังสนั่นหวั่นไหวดังขึ้นติดต่อกัน หมูขุนหกเจ็ดตัวล้มตึงลงไปนอนกองกับพื้นทีละตัว
ท่ามกลางความมืดมิดยามค่ำคืน ฮั่วอี้สวมเสื้อกันฝนยาง สวมรองเท้าบูตยางทรงสูง ในมือหิ้วสายไฟสีแดงกับสีน้ำเงินเอาไว้ ร่างสูงใหญ่สง่างาม ยืนนิ่งมั่นคงดุจขุนเขา ส่วนพี่น้องทั้งสี่คนของเขามีทั้งคนถือเชือกและคนกำมีดพร้า ยืนอึ้งตาค้างอยู่ข้างๆ ด้วยความตื่นตะลึง
"พี่ฮั่ว นี่... นี่เรียบร้อยแล้วเหรอ?"
สิ้นเสียงพูด หมูตัวที่นอนอยู่ใกล้พวกเขาที่สุดจู่ๆ ก็กระตุกขาถีบขึ้นมา ทั้งสี่คนตกใจสะดุ้งโหยง รีบกระโดดหนีไปด้านข้าง
"เฮ้ย! เฮ้ยๆๆ!"
"พี่ฮั่ว ช็อตซ้ำอีกทีสิ!"
"มันยังไม่ตาย! มันยังขยับอยู่เลย!"
แต่ฮั่วอี้กลับหันมาส่งสายตาให้พวกเขา