เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 9 โอบกอด
"อี้เกอ... อี้เกอ..."
ในห้องทำงานที่มืดสลัว เจียงกั่วนั่งอยู่บนเก้าอี้คอมพิวเตอร์ พุ่งตัวไปข้างหน้า
ฮั่วอี้ถลันเข้าไปหา อ้าแขนรวบตัวอีกฝ่ายเข้ามากอดไว้แน่น
เจียงกั่วกำเสื้อของฮั่วอี้ไว้แน่น ขยับตัวดุกดิกพยายามปีนป่ายขึ้นไปบนร่างสูงใหญ่ เขาอยากซุกตัวเข้าไป อยากฝังตัวเองลงไปในอ้อมอกที่อบอุ่นนี้
"อี้เกอ..."
วินาทีที่เห็นหน้าฮั่วอี้ เจียงกั่วก็ตัวสั่นเทาขึ้นมาอย่างควบคุมไม่อยู่ ขอบตาแดงก่ำ ปลายจมูกและริมฝีปากก็แดงเรื่อ ดูเหมือนคนเพิ่งผ่านการร้องไห้หนัก หรือไม่ก็กำลังหวาดกลัวสุดขีด เขาหอบหายใจถี่กระชั้น แผ่นอกแนบชิดกับอกแกร่งของฮั่วอี้ผ่านเสื้อโค้ตทหารตัวหนาและเสื้อกล้ามตัวบาง หัวใจเต้นระรัวด้วยความขวัญเสีย
ฮั่วอี้เห็นท่าไม่ดีจึงรีบกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้น อีกมือก็ลูบศีรษะและตบหลังเบาๆ ช่วยปลอบประโลมให้หายใจสะดวก
"เสี่ยวกั่ว ไม่เป็นไรแล้ว ไม่เป็นไร"
"มีพี่อยู่ตรงนี้ ไม่ต้องกลัวนะ"